اى موسى ! قبول نمىكنم نماز را مگر از كسى كه تواضع وفروتنى كند براي عظمت من ، ولازم دل خود گرداند ترس مرا ، وروز خود را به ياد من قطع كند ، وشب به سر نياورد در حالي كه مصرّ بر گناه باشد ، وحقّ أوليا ودوستان مرا بشناسد . موسى گفت : پروردگارا ! مراد تو به أولياء واحبّاء إبراهيم وإسحاق ويعقوبند ؟ حق تعالى فرمود : اى موسى ! ايشان چنين‌اند ودوستان منند ، امّا مراد من اينها نبودند ، بلكه مقصود من آن كسى بود كه از براي أو خلق كردم آدم وحوّا را واز براي أو آفريدم بهشت ودوزخ را . حضرت موسى گفت : كيست أو اى پروردگار من ؟ فرمود : محمد واحمد نام اوست ، نام أو را از نام خود اشتقاق كردم ، زيرا كه يك نام من محمود است . موسى عليه السّلام گفت : پروردگارا ! مرا از امّت أو بگردان . حق تعالى فرمود : اى موسى ! تو از امّت اويى ، هرگاه أو را بشناسى ومنزلت أو ومنزلت أهل بيت أو را نزد من بدانى بدرستى كه مثل أو ومثل أهل بيت أو در ميان ساير خلق من مثل فردوس است در ميان ساير باغها كه برگش هرگز خشك نمىشود ومزه‌اش هرگز متغير نمىشود ، پس كسى كه ايشان را وحقّ ايشان را بشناسد براي أو نزد ناداني دانائى قرار مىدهم ، ودر نزد تاريكى نوري قرار مىدهم ، وأجابت أو مىكنم پيش از آنكه مرا بخواند وعطا مىكنم به أو پيش از آنكه از من سؤال كند . اى موسى ! هرگاه ببينى پريشانى را كه به تو رو آورده است بگو : مرحبا خوش آمدى اى شعار شايستگان ، چون ببينى توانگرى رو به تو آورده است بگو : سبب اين گناهى است كه عقوبتش را به زودى به من رسانيده‌اند ، بدرستى كه دنيا خانهء عقوبت است ، آدم چون خطيئه كرد أو را به عقوبت كردار أو به دنيا فرستادم ، ودنيا را لعنت كردم وآنچه را در دنياست مگر چيزى كه از براي من باشد ورضاى من در آن حاصل شود . اى موسى ! بدرستى كه بندگان شايستهء من زهد دنيا وترك آن را اختيار كردند به قدر علم ايشان به من وشناختن ايشان مرا ، وساير خلق من رغبت در دنيا كردند به قدر ناداني